بیم لودسل چیست و چگونه کار می کند؟

اصل کار
سلول های بار پرتو، مانند دیگر لودسل های مدرن، اساسا مبدل هایی هستند که نیرو یا وزن را از طریق کرنش سنج ها به سیگنال الکتریکی تبدیل می کنند. هنگامی که بار اعمال می شود، بدنه لودسل به دلیل خاصیت کشسانی مواد فلزی که از آن ساخته شده است خم می شود. کرنش سنج های متصل، که به صورت استراتژیک بر روی سطح لودسل قرار گرفته و محکم می شوند، نیز در کنار بدنه اصلی کشیده یا فشرده می شوند. این امر مقاومت الکتریکی آنها را تغییر می دهد و منجر به تغییر ولتاژ در مدار می شود. این اثر متناسب با نیرو یا وزن اولیه است و امکان محاسبه آن را فراهم می کند.

طرح
سلول های بار پرتو در اشکال و اندازه های مختلفی وجود دارند تا طیف وسیعی از کاربردها را در خود جای دهند. به طور معمول همه آنها نسبت به طول خود دارای یک نمای عمودی نسبتا کم هستند. این بر خلاف برخی از لودسل سوها ستون مانند است که اغلب نسبت معکوس و باریک تر از ارتفاعشان است.

لودسل های تیر خمشی به گونه ای طراحی می شوند که قسمت های خاصی از بدنه لودسل در پاسخ به بار اعمال شده خم یا منحنی می شوند. آنها تمایل به ایجاد مقادیر زیادی کرنش یا خمش در نیروهای نسبتاً کم دارند که آنها را برای کاربردهای با ظرفیت کمتر مناسب می کند.

کرنش سنج هایی که روی یک سطح محدب قرار می گیرند، کشیده می شوند، در حالی که آنهایی که روی سطح مقعر قرار می گیرند، منقبض می شوند. این بدان معنی است که دو سطح همیشه تحت کرنش مساوی و مخالف هستند که برای اجرای مدار پل کامل یا برای جبران دما مناسب است.

سلول های باربری تیر برشی، اگرچه ممکن است در نگاه اول شبیه به هم به نظر برسند، کمی متفاوت عمل می کنند. یک فرورفتگی در هر طرف لودسل ماشین کاری می شود و یک شبکه عمودی نسبتاً نازک در مرکز باقی می ماند. این به لودسل ظاهر مقطعی شبیه به تیرهای I ساختاری می دهد که در ساخت و ساز دیده می شود و مانند آنها، بیشتر کرنش برشی در این شبکه عمودی نازک تر متمرکز شده است. در سطوح جانبی این شبکه 45 درجه استرین گیج برای تشخیص کرنش تعبیه شده است. در عین حال، فلنج های بالا و پایین به مقاومت در برابر هر لحظه یا خم شدن کمک می کنند.

لودسل های تیر برشی برای کاربردهای با ظرفیت متوسط و بالا بسیار محبوب شده اند و در برابر نیروهای جانبی مقاومت بسیار خوبی دارند. آنها معمولاً برای ظرفیت کم ساخته نمی شوند زیرا نیاز به ایجاد یک شبکه به اندازه کافی نازک برای به دست آوردن سطوح کرنش مورد نیاز است. تیر خمشی و لودسل تک نقطه ای در چنین مواردی مناسب تر خواهند بود.